16 augustus 2016 Dag huis! Dag wijk! Dag Kissimmee!

Michael is vanochtend al vroeg wakker. Hij regelt alvast het saldo voor de Sunpass (tol) en het inchecken van de vlucht. Als ik om 06.30 uur naar beneden ga probeert hij nog wat te slapen.

Ik ben vannacht ook een tijdje wakker geweest door een concertje buiten. Ik dacht dat het krekels waren, maar Michael geeft aan dat het kikkers zijn geweest. Wat een herrie kunnen die beesten maken zeg!

We hebben niet kunnen vinden hoe laat we het huis moeten verlaten, maar meestal is het 10.00 uur en daar houden we dan maar rekening mee. De was is ondertussen droog en kan ook in de koffers, de ijskast kan leeg, flesjes in de koelbox, bedden afgehaald en lakens in de was, afwasmachine aan en als laatste worden de laptops opgeborgen. Wij zijn er klaar voor!

De koffers moeten allemaal onder het maximale gewicht zijn. Met onze visweegschaal komen ze allemaal uit tussen de 40 en 45 lbs. Dat hebben we goed gedaan, maar het blijft altijd afwachten!

2016-08-16 09.48.50 2016-08-16 10.01.10

Iets na tienen zetten we de koffers in de auto en loopt Michael voor de zekerheid het huis nog een keer na. Buiten wordt ondertussen het gras gemaaid in de wijk. Dit wordt wekelijks bijgehouden hier. Ik moet zeggen dat het zeker alweer een heel stuk gegroeid is sinds vorige week.

2016-08-16 10.01.54 2016-08-16_0011 2016-08-16_0001 2016-08-16_0007

Michael komt naar buiten en sluit de deur om vervolgens de sleutels weer in het kluisje te hangen. Dag huis! Dag wijk! Dag Kissimmee! We gaan het missen. Maar aan de andere kant ook wel weer heel fijn om naar huis te gaan. We hebben onze katten ook wel gemist.

Normaal rijden we via de 192 naar de turnpike, maar de navigatie geeft aan dat Orange Blossom Trail sneller is. Dat is eigenlijk ook wel logisch en we volgen netjes het advies.

2016-08-16_0013 2016-08-16_0018 2016-08-16_0020 2016-08-16_0022

Eenmaal in de auto merk ik dat ik toch ook wel heel moe ben. Misschien kan ik eindelijk eens slapen in het vliegtuig.

Als we vanuit Orange Blossom Trail de 192 opdraaien besluiten we nog een stop te maken bij Wawa, een tankstation. Niet om te tanken, dat heeft Michael gisteren al gedaan. Nee, voor koffie en een koekje. Nou ja, koekje……daar doen ze hier natuurlijk niet aan……koek!

2016-08-16_0026 2016-08-16_0031 2016-08-16_0032 2016-08-16_0033

Dan gaan we op weg naar Miami. De tolweg is de snelste en prettigste weg om deze rit te rijden. Geen stoplichten, weinig afslagen en lekker doorrijden. We hebben onderweg een afwisseling van mooi weer en behoorlijke buien. Het weer is wat dat betreft wel raar. Het kan van het ene op het andere moment gaan regenen en daarna kan de lucht ook weer super blauw zijn.

2016-08-16_0036 2016-08-16_0038 2016-08-16_0040 2016-08-16_0045a

Na twee uur rijden stoppen we bij een plaza, waar je kan tanken en waar eetgelegenheden zijn. Normaal gaan Steven en ik wat halen bij Earl. Dit keer wil Steven liever wat bij Wendy’s eten. Ik ga met hem mee en bestel ook een hamburger. Maar zoals ik al schreef zijn hamburgers niet mijn ding.

Mijn moeheid heeft mijn hongergevoel onderdrukt en na één hap rol ik de burger weer terug in zijn papiertje. Steven mag m straks wel verder opeten.

2016-08-16_0046 2016-08-16_0047 2016-08-16_0048 2016-08-16_0050

Michael houdt t vandaag bij worteltjes die we hebben meegenomen. Hij is weer in de auto gaan zitten waar alle bagage staat. We hebben al eens gehoord dat een auto met volledige bagage gestolen is uit een parkeergarage. Op de dag dat deze familie naar huis zouden gaan. Daar moeten we even niet aan denken.

We hebben alle tijd, want onze vlucht staat ingepland voor 21.15 uur vanavond. Lekker om alles relaxed te kunnen doen en geen haast te hebben.

2016-08-16_0053 2016-08-16_0057 2016-08-16_0067 2016-08-16_0070

We zetten koers naar Fort Lauderdale. Daar wil Michael graag nog een scheidsrechtersbroek halen bij Honigs. Dit is een scheidsrechterswinkel waar voor allerlei sporten kleding te koop zijn. Vorig jaar zijn we hier ook geweest.

Rond een uurtje of twee worden we door de navigatie door Fort Lauderdale geleid naar Honigs. Deze winkel is gevestigd op een industrieterrein en bestaat uit een bureau met een computer en een groot magazijn. Michael en Steven gaan naar binnen en zijn binnen een kwartiertje weer terug. Het ging lekker snel omdat alle gegevens nog in de computer stonden.

2016-08-16_0071 2016-08-16_0076 2016-08-16_0077a 2016-08-16_0080

We stellen de navigatie opnieuw in op de car rental van Miami Airport. We merken dat we dichter bij Miami komen, want het wordt steeds maar drukker op de weg. Af en toe staan we even stil, maar je kan niet spreken van een file.

2016-08-16_0081 2016-08-16_0086 2016-08-16_0089 2016-08-16_0092

Als we de laatste bocht indraaien zien we de vliegtuigen al staan……..Michael maakt nog de opmerking dat dit niet de meest toeristische route is. We rijden namelijk echt naast de landingsbaan en komen uit op een parkeerterrein dat er allesbehalve uitziet als de car rental.

2016-08-16_0094 2016-08-16_0102 2016-08-16_0105 2016-08-16_0106

Oeps, verkeerde adres? Na een check blijkt het adres echter wel te kloppen. Tja, daar sta je dan op een parkeerterrein voor werknemers van het vliegveld zonder wifi. We willen al een Mac Donalds opzoeken voor wifi als Michael ineens denkt aan de navigatie van de auto zelf. Wat een top idee! Hierop kunnen we de car rental gelukkig wel vinden.

We zwaaien nog even naar een spotter die naast het vliegveld staat met zijn camera en rijden letterlijk om het vliegveld heen. De straat waar we dan komen is bekend. Daar staat ons hotel van de eerste avond.

2016-08-16_0107 2016-08-16_0108 2016-08-16_0110 2016-08-16_0111a

Nu moeten we er wel bijna zijn, denken we. Dan zien we de borden met car rental. Gelukkig maar. We hebben nog wel wat benzine om rond te rijden, maar het piepje om te tanken is al even geleden gegaan.

2016-08-16_0114 2016-08-16_0115 2016-08-16_0116 2016-08-16_0119

In de garage zetten we de auto achteraan in het rijtje van terug gekomen auto’s, waar meteen gevraagd wordt of alles wel goed is. Ja, geen problemen. De kilometerstand wordt genoteerd en er wordt een keer om de auto heen gelopen.

2016-08-16_0120 2016-08-16_0122 2016-08-16_0123 2016-08-16_0124

Steven en ik gaan ondertussen in gevecht met een bagagekarretje. Ze staan vast in een richel en kunnen pas los als je betaald hebt. Wow, alweer 5 dollar! Het systeem geeft aan dat de kar eruit kan, maar blijkbaar is het proces van betalen met mijn creditcard nog niet helemaal afgerond. Uiteindelijk geeft het karretje mee.

Dan kunnen we de auto uitladen. We stapelen de twee koffers en de honkbaltas op de kar. Ook de laptoptassen kunnen er nog wel op. De overige vier handbagagetassen gaan zo mee.

2016-08-16_0125 2016-08-16_0126 2016-08-16_0128 2016-08-16_0129 2016-08-16_0130

We wandelen vanuit de garage naar de liften die ons naar de autoverhuurbedrijven brengen. Van daaruit lopen we naar de MiaMover, de metro die ons naar de vertrekhal zal brengen.

2016-08-16_0131 2016-08-16_0132 2016-08-16 16.04.32  2016-08-16_0140 2016-08-16_0142

Zoals altijd is het nog even een wandelingetje om bij de vertrekhal te komen. American Airlines is de eerste vliegmaatschappij die we tegenkomen. Das mooi, die hebben we net nodig! Via de zuilen printen wij onze boardingpassen voor de eerste vlucht. Daarna komen de bagagelabels eruit rollen. De boardingpassen voor de tweede vlucht krijgen we echter niet geprint. We vragen de assistant mevrouw hoe we hiermee om moeten gaan. We krijgen als antwoord dat we ze in Londen moeten printen omdat de tweede vlucht via Britisch Airways is en de kaarten niet geprint kunnen worden bij American Airlines.

2016-08-16_0143 2016-08-16_0144 2016-08-16_0145 2016-08-16_0148

Nu moeten onze koffers nu nog wegen. Ik ben er echt van overtuigd dat het goed moet gaan dit jaar. En ja hoor……..geen enkele koffer is te zwaar: 40 lbs, 42,5 lbs en 44,5 lbs. Netjes!! De koffers mogen niet meer wegen dan 50 lbs (23 kg).

2016-08-16_0152 2016-08-16_0153 2016-08-16_0155

Daar gaan onze koffers op de band. Ik twijfel nog even of ik ze op slot zal draaien. Onze koffers zijn altijd open, zodat ze opengemaakt kunnen worden door de douane. Als ze niet open zijn dan vinden ze wel een weg om ze open te krijgen. Nu moet ik zeggen dat het jaren geleden is dat we een briefje in de koffer hebben gevonden dat ze m doorzocht hebben. Ze gaan ook dit keer weer open op de band weg.

2016-08-16_0157 2016-08-16_0158

Zonder koffers kunnen we verder naar de douane en we gaan in de rij staan voor de check. Alle spullen uit je zakken, schoenen uit, laptops uit de tassen, tassen in de bakken en zelf door de scanners. Steven heeft dit keer een voordeel en mag zijn schoenen aanhouden. Er staan sterretjes op zijn boardingkaart. Normaal betekent dit een keer extra fouilleren, maar nu heeft hij een keer voordeel. Leuk!!

Blijkbaar is de scan niet helemaal duidelijk en mijn rug wordt nogmaals gefouilleerd. Daarna mag ik doorlopen. Als alle spullen weer verzameld zijn kunnen we op zoek naar de gate, D28. Vaak hebben we met een internationale vlucht een gate aan het einde van de terminal en loop je nog minimaal een kwartier met al je tassen. Nu staan we er al bijna voor. Heerlijk, dat geeft rust.

We hebben nog genoeg tijd voor we gaan boarden en kunnen rustig op zoek naar iets te eten. Het is ondertussen zes uur geweest. Ik houd het bij wat kleins, een empenada. Michael gaat voor de pizza’s en een hotdog. Als hij met twee pizza’s aankomt blijken ze toch groter dan in eerste instantie bleek. Hahahaha. Steven offert zich graag op voor de tweede pizza. Hij heeft vlak voor we bij het vliegveld aankwamen mijn hamburger nog opgegeten. De pizza is echter geen probleem. Een tiener heeft altijd honger!

2016-08-16_0162 2016-08-16_0163 2016-08-16_0165

We hebben een half uur gratis wifi, maar blijkbaar is het druk op het vliegveld en is mijn telefoon meer bezig met  verbinding zoeken dan dat ik werkelijk internet heb. Ik kan wat Facebook lezen en een app sturen en dan is het weer bekeken. Ik ga alvast beginnen met de blog in word. Voor de blog heb ik namelijk ook internet nodig. De vlucht is blijkbaar overboekt. Er wordt omgeroepen dat men op zoek is naar 13 vrijwilligers die hun stoel willen afstaan. Ze worden dan overgeboekt naar de vlucht van morgen en krijgen $1000,- bonus. Oeps, ze moeten we heel erg omhoog zitten. Zulke hoge bedragen heb ik nog niet horen langskomen.

2016-08-16 17.02.22 2016-08-16 17.02.24 2016-08-16 20.41.27 2016-08-17_0167

De tijd gaat snel en er wordt omgeroepen dat we gaan boarden. Vandaag zijn we groep 2 en we gaan alvast in de rij staan. Het duurt echter heel erg lang voor het boarden echt ingezet wordt. Achteraf begrijp ik dat het vliegtuig veel te laat aan is gekomen, maar omdat het donker is en het vliegtuig niet zichtbaar is op de plek waar wij staan kunnen we dat niet zien.

Het boarden wordt pas om 21.00 uur ingezet. We gaan het nooit halen om om 21.10 uur te gaan vliegen. Dit wordt ook met een half uur uitgesteld en om 21.45 uur zien we de lichtjes van Miami onder ons raam verdwijnen.

2016-08-16 21.12.14 2016-08-16 21.57.12 2016-08-16 22.42.53

Als we goed en wel in de lucht zijn komt er nog een ronde eten langs, “pasta or chicken?”. Ik neem de chicken, maar eigenlijk is het echt te laat om te eten voor mij. Ik eet alleen het bakje chicken leeg en geef de rest weer terug. De heren hebben pasta en ook daar gaat het meeste weer terug.

Ik heb ook geen puf om nog een film te kijken, alhoewel het aanbod hier groot is. Ik doe nog wat patience en daarna lekker mijn ogen dicht. Slapen in een vliegtuig is nooit mijn ding geweest en dit keer lukt het ook niet. Ik wissel patience en met mijn ogen dicht liggen af. Het is een redelijk hobbelige rit en voor mijn gevoel kruipt de tijd voorbij. Vliegen is nooit mijn hobby geweest.

Steven vermaakt zich door het kijken van 2 films en 4 afleveringen series en is er best trots op dat hij de nacht zo is doorgekomen. Dan slaat echter de moeheid toe en vlak voor de landing voelt hij zich erg beroerd. We hebben net het “ontbijt” gehad: een yoghurtje met granola en een soort koek ( cake met fruit erin). Steven en ik hebben alleen het yoghurtje ( zonder granola) gegeten en Michael heeft zich ontfermd over de koeken.

Steven eet nog wat droge crackers, die we bij ons hebben en ligt een tijdje met zijn ogen dicht. Dat lijkt wat te helpen. Gelukkig maar, want we hebben nog een overstap voor de boeg op Heathrow. We landen om 11.15 uur Engelse tijd.

 

2 thoughts on “16 augustus 2016 Dag huis! Dag wijk! Dag Kissimmee!

  1. Ik weet niet zeker of het verslag al is afgelopen, maar zo te lezen is de terugreis redelijk goed verlopen.
    Het was een lange dag voor jullie.
    Balen dat het bliegtuig vertraging had. Als ik eenmaal bij het vliegtuig sta wil ik ook meteen weg.
    Je hebt wel een prachtige foto van Miami. Mooi met al die lichtjes.
    Ik weet ondertussen dat jullie weer veilig in Gouda zijn en ben blij dat het zo’n fijne vakantie was.
    Nu een vakantie album scrappen hahahahahaha!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *