3 augustus 2016 This is a fabulous day!!

 

Elke vakantie maken we een afspraak met onze vriendin Darlene om samen wat leuks te doen. Dat wordt meestal een lunch bij Chili’s of een dag Busch Gardens. Vandaag gaan we gezellig naar Busch Gardens.

Het park opent om 9.30 uur en we spreken af om er rond deze tijd te zijn. Aangezien het park in de omgeving van Tampa ligt is het voor ons een stukje rijden en we zitten om 8.15 uur in de auto. Als we om 8.30 uur op de Interstate 4 (I4) langs Haines City rijden zwaaien we even naar onze vrienden Marion en Paul, die daar een villa huren. Misschien zijn ze al wakker.

2016-08-03_0003 2016-08-03_0005 2016-08-03_0007

We gaan de goede kant op, want richting Orlando is het een grote file. Ook wij zitten in druk verkeer, maar kunnen wel doorrijden. Toch gek als je omringd wordt door de grote vrachtwagens die ze hier hebben. Dan voelt onze grote auto toch ineens heel klein.

Het is blijkbaar ook Fedex tijd, want voor ons rijden 4 Fedex auto’s. Dat ziet er heel grappig uit. Zij rijden altijd met hun (schuif)deur open zodat ze snel pakjes kunnen bezorgen en misschien waait ’t ook wel lekker door. Eentje zit te whatsappen, want dat mag hier nog altijd, en zwabbert af en toe gevaarlijk. Ook zijn snelheid gaat op en neer. Gelukkig kunnen we er voorbij.

2016-08-03_0013 2016-08-03_0014 2016-08-03_0016

Ondanks ook veel drukte op de I75 zijn we redelijk snel in Tampa en rijden rond 9.30 uur netjes het parkeerterrein van Busch Gardens op. We parkeren hier preferred zodat we naar het parkeerterrein voor de ingang geleid worden. Je volgt de blauwe lijn. Als je gewoon parkeert sta je een stuk verder weg en mag je met het treintje of zo’n 15 minuten lopen.

2016-08-03_0017 2016-08-03_0020 2016-08-03_0021 2016-08-03_0025

Aangezien het lekker vroeg is staan we vlak achter de invalidenparkeerplaatsen en de parkeerplaatsen voor mensen met kinderwagens. Maar er zijn zeker honderd invalidenparkeerplaatsen en dat zorgt voor ons ook voor een wandelingetje. Helemaal niet verkeerd; het zonnetje staat alweer lekker aan de hemel. Het is ergens in de eighties qua temperatuur, dus de 30 graden wordt bijna weer gehaald.

Bij de ingang staat Darlene al te wachten. Zij is rond dezelfde tijd als wij vertrokken en heeft er even lang over gedaan. Alleen woont zij in de buurt, New Port Richey  heeft veel minder kilometers gereden. Das het voordeel van de snelweg en de provinciale weg met al die stoplichten. Ook zij heeft in een behoorlijke verkeersdrukte gezeten.

Zoals altijd is het net alsof we elkaar gisteren nog gezien hebben en de weetjes worden meteen over en weer uitgewisseld. Darlene spaart stenen uit verschillende landen en we denken er altijd aan om een steen mee te nemen. Zo hebben we een steen meegenomen bij de burcht in Gent en daar wordt meteen naar gevraagd. Daar hebben we via Facebook al verschrikkelijk om moeten lachen dat ze nu eigenaar is van haar eigen burcht. Michael heeft echter ook stenen meegenomen van de golf en honkbalbanen waar hij geweest is en we hebben bij de Edison&Ford Estates een steen gepikt. De collectie wordt steeds groter.

Dan mogen we door de controle en ook hier staan nu poortjes. Darlene gaat met haar scootmobiel in de rij voor de invaliden staan. Ik neem de tassencontrole en Michael en Steven proberen zo snel mogelijk door de gewone controle te komen.

2016-08-03_0026 2016-08-03_0027 2016-08-03_0028

Ik moet zo lachen als ik er met tas nog eerder doorheen kom dan Michael. Je moet je zakken leeghalen en alles boven je hoofd houden als je door het poortje gaat. Dat heb ik ook moeten doen. Natuurlijk vergeet Michael twee keer iets uit zijn zakken te halen en gaat op en neer door het poortje heen. Dat heb je, als je ook zijzakken in je broek hebt. Als ik het tafereel van de achterkant bekijkt is het best hilarisch. Alle mensen gaan met hun handen boven hun hoofd door de metaaldetectors en het is net alsof ze “zich overgeven” met hun handen boven hun hoofd.

Na de poortjes nog even door de kaartjescontrole en dan kunnen we samen verder. We maken een stop voor koffie bij de ingang. Michael moet nog even wakker worden en Steven doet gezellig mee. Darlene en ik drinken geen koffie. We kletsen gezellig even bij.

Dan wordt de aantrekkingskracht van de achtbanen toch te groot en verzoekt Steven of we verder kunnen gaan. Tuurlijk kan dat en we vervolgen onze weg door het schitterende aangelegde park. Het eerste deel staat in het teken van Marokko. Ik zet wat prachtige bloemen op de foto. Heerlijk al die kleurtjes.

2016-08-03_0029 2016-08-03_0031 2016-08-03_0033 2016-08-03_0036

Bij de gators is duidelijk wat te doen en we steken even onze hoofden tussen de mensen door. Ze worden maar twee keer per week (op dinsdag en zaterdag) gevoerd, maar de verzorger komt hierover vertellen, wat alle gators naar de kant trekt. Best een leuk gezicht zo’n rijtje gators.

2016-08-03_0039 2016-08-03_0043 2016-08-03_0409

Natuurlijk gaan we via de gorilla’s en die kan je via meerdere kanten door het glas bekijken. Zo zie je er altijd wel één. Vandaag vinden de meesten de beschutting tegen het glas wel lekker en zitten dan ook heel dichtbij. Het is altijd weer een uitdaging om door dit dikke, met kinderhandjes bezaaide glas te fotograferen. Michael maakt dan ook een geweldige foto, waarbij de spiegeling zo is dat de aap zijn oranje broek aan heeft.

2016-08-03_0411 2016-08-03_0414 2016-08-03_0415 2016-08-03_0050

De apen zijn allemaal in de buurt en we kunnen heerlijk foto’s maken.

2016-08-03_0055 2016-08-03_0056 2016-08-03_0063 2016-08-03_0068

Gelukkig zijn er gedeelten zonder glas waar we foto’s kunnen maken. Ook hier genieten we weer van alle pracht van bloemen, planten en bomen.

2016-08-03_0075 2016-08-03_0081 2016-08-03_0087 2016-08-03_0070

Nu is het toch echt tijd voor de eerste achtbaan, Cheetah Hunt. Er staat 35 minuten wachttijd en de mannen gaan in de rij staan. Darlene en ik lopen er via de cheetahs, die heerlijk languit liggen, rustig naartoe en posten bij de eerste afdaling voor een foto. Heerlijk midden in het zonnetje! En aangezien we meer dan een uur verder zijn, zijn we de 30 graden wel al gepasseerd.

2016-08-03_0092 2016-08-03_0099 2016-08-03_0103

Ik denk dat het een uur duurt voordat we Michael en Steven zien langskomen. Heerlijk gekletst, maar ondertussen wel toe aan een beetje verkoeling. Mijn haar plakt lekker in mijn nek. We lopen de winkel binnen, waar de foto’s van de rit geshowd worden. Als we op tijd zijn dan kunnen we er een foto van maken.

2016-08-03_0106a 2016-08-03_0108

Binnen is het even heerlijk koel en we genieten beiden van de ventilatoren hier. Busch Gardens heeft bijna nergens airco. Als dan ook nog de foto netjes gemaakt kan worden zijn we weer helemaal gelukkig. Michael en Steven vinden dit toch wel een van de leukste achtbanen hier en komen ook blij aangelopen.

Dan is Egypte aan de beurt en we komen meteen de nieuwste attractie (en dat is natuurlijk een achtbaan) tegen: Cobra Curse. Je gaat in losse karretjes over de achtbaan terwijl de karretjes regelmatig draaien en je ook achteruit gaat.

2016-08-03_0113 2016-08-03_0117 2016-08-03_0119 2016-08-03_0430

Op het bordje staat 45 minuten en we besluiten toch maar fastpassen (Quick Queue) te halen. Dit wordt ander weer minimaal een uur wachten. Bij Busch Gardens kan je alleen een fastpass kopen. Als Michael en Steven deze Quick Queue willen gebruiken bij Cobra Curse blijkt deze nieuwe attractie uitgesloten. Getver, dus toch een uurtje wachten en in de rij aansluiten.

2016-08-03_0431 2016-08-03_0437 2016-08-03_0438 2016-08-03_0448

Ik loop eens door het winkeltje en bekijk waar ik de foto’s van de rit kan fotograferen. Daarna loop ik rondom de achtbaan om te zien wat er gebeurd. Gelukkig staan er nu wat afdakjes en hebben Darlene en ik wat schaduw. We hebben al gezien dat er heel veel groepen van summercamps rondlopen. Deze kinderen gaan niet op vakantie, maar beleven een week leuke dingen op summercamp. Naast ons staat een groep meisjes heel hard te gillen naar vriendinnetjes in de achtbaan. Hahahahaha, dit zorgt bij ons voor een grote glimlach. Wat een plezier hebben die kids. Ik heb wel medelijden met de begeleidster die dit gegil de hele dag aan moet horen. Ze geeft met een grote grijns aan, dat ze nog twee dagen door moet komen en dan heeft ze lekker weekend. In dit gesprek haken ook de meisjes uit de groep aan en die vertellen enthousiast dat ze al in de achtbaan zijn geweest en dat ze genoten hebben. Dan gaat de groep weer verder, ons met een glimlach achterlatend.

2016-08-03_0122 2016-08-03_0123 2016-08-03_0128 2016-08-03_0132

Na 35 minuten verlaat ik de schaduw en ga eens kijken of ik het karretje van Steven en Michael langs zie komen. Dat is wel heel optimistisch van mij, want ik krijg pas een appje van Steven rond een uur wachten dat ze bijna in het karretje zitten.

De Wifi in het park is sterk verbeterd en nu is er bijna overal Wifi. Het valt wel eens weg, maar vergeleken met vorig jaar waar de Wifi maar op een paar punten opgepakt kon worden is dit super. Steven kan zo af en toe ook nog wat Pokemons vangen.

2016-08-03_0046 2016-08-03_0449 2016-08-03_0452 2016-08-03_0453

Dan komen we voorbij in het karretje en zien we ze meerdere keren langs komen. Ik loop naar binnen voor de foto. Ook nu is het weer aangenaam om even wat verkoeling te hebben. Deze foto’s moet je echter bij de counter zelf aanklikken en voordat ik de goede foto kan aanklikken staat er al een boos kijkende mevrouw achter de counter. Ik mag ze niet fotograferen. Dan maar een kiekje met tekst erdoorheen.

2016-08-03_0135a 2016-08-03_0137a 2016-08-03_0146 2016-08-03_0147

Wel een leuke achtbaan, maar niet zo spectaculair als de andere achtbanen” is het commentaar. Ondanks in de achteruit over de achtbaan, heeft dit blijkbaar niet heel veel indruk gemaakt.

Naast de Cobra Curse is de Montu. Gelukkig is hier maar een wachttijd van 20 minuten en kan hier de Quick Queue wel gebruikt worden. We zien Michael en Steven dan ook redelijk snel langskomen en volgen dan alleen nog hun voeten. Deze achtbaan gaat vele malen over de kop. We schieten wat foto’s, hopend dat Michael en Steven erop staan.

2016-08-03_0151 2016-08-03_0153 2016-08-03_0154 2016-08-03_0154b 2016-08-03_0155a

We zijn het middaguur al lang gepasseerd en Michael, die niet ontbeten heeft, wil heel graag wat eten. Na overleg gaan we op weg naar het restaurant van Pantopia. Daar is voor ieder wat wils en kunnen we nog een leuke show kijken.

2016-08-03_0161 2016-08-03_0168 2016-08-03_0170 2016-08-03_0172

We slaan de dieren in Afrika en Nairobi over. Alleen de dieren die we tegenkomen zoals de pinguïns en de olifanten krijgen even onze aandacht. De show in de Dragon Fire Grill and Pub start om 14.00 uur en zo hebben we nog een half uur om onze lunch uit te zoeken.

Er is nog plek aan de tafel vooraan voor mensen met rolstoelen en ik houd hier 4 stoelen bezet als Michael 4 salades gaat halen. Helemaal vooraan deze tafel zitten al twee mensen en die worden zenuwachtig als wij gaan zitten. Er wordt druk gebeld en stukken tafel afgebakend met koeltassen. Ze heeft 7 plekken nodig en ik schuif een stoel op, maar dan zijn er nog meer stoelen nodig en ben ik de draad kwijt. Ik laat ze maar rommelen en wacht af.

2016-08-03_0174 2016-08-03_0175 2016-08-03_0176 2016-08-03_0178

Ondertussen zijn wij al gestart met onze salades en hebben het reuze naar onze zin. Alles is net op als de show, Treasures of Mirage, begint en we kunnen daar dan ook ongehinderd van genieten.

2016-08-03_0181 2016-08-03_0185 2016-08-03_0186 2016-08-03_0190 2016-08-03_0211

Nou ja……ongehinderd. Het hoofd van de meneer aan het begin van de tafel is niet te vermijden bij het foto’s maken en zowel ik als Darlene hebben op elke foto een hoofd of een stuk hoofd. Dat geeft na de show hilarische effecten als we onze foto’s gaan bekijken en we hebben dan ook grote lol.

2016-08-03_0228 2016-08-03_0239 2016-08-03_0241 2016-08-03_0241a 2016-08-03_0241d

 

Ondertussen hebben zijn de kriebels voor de volgende achtbaan alweer ontstaan bij Steven en we zetten de vaart erin om naar Congo te gaan. Hier is eerst een wildwaterbaan, Congo River Rapids, en Darlene wacht al een heel jaar om dit weer samen te kunnen doen. Ik denk er niet over om in een attractie te gaan  waarvan ik de rest van de dag met een natte onderbroek blijf lopen. Dus ik ben de beheerder van alle spullen en maak de foto’s.

2016-08-03_0242 2016-08-03_0244 2016-08-03_0246 2016-08-03_0254

Darlene mag vanwege haar scoot en disabilities meteen door naar de start van de attractie en Steven en Michael horen bij haar partie en mogen mee. Ik zie ze dan ook meteen verschijnen bij de boten en zwaai ze uit. Daarna is het even rennen om op tijd aan de kant te staan om foto’s te maken. Ze hebben mazzel, ze worden door niemand beschoten met water.

2016-08-03_0255a 2016-08-03_0256 2016-08-03_0262 2016-08-03_0268

Ze hebben zo mazzel deze rit. Ze blijven zo goed als droog. Bij terugkomst vraagt Darlene of ze nog een keer mogen. De andere optie is eruit gaan en weer in de rij naar voren. Aangezien dat meer tijd kost dan de boot gewoon verder te laten gaan, zie ik ze weer in de rivier verdwijnen. De rest van de groep in de boot blijft ook lekker zitten en geniet ook voor een tweede ronde.

2016-08-03_0270 2016-08-03_0273 2016-08-03_0282

Dit is duidelijk de natte ronde en ze gaan vol onder de waterval door. Als verzopen katten komen ze uit de boot. Natuurlijk heb ik grote lol. Ben ik de enige die droog is. Nat zijn is met dit warme weer niet zo erg, maar de natte broek waar je de rest van de dag mee loopt en zit, is minder prettig.

Steven gaat nog even “wraak” nemen en zoekt een mooie waterspriets uit. Het portemonneetje met kleingeld wordt gepakt en de kwartjes uitgezocht. Dan wordt er vakkundig gewacht tot het juiste moment om op het knopje te kunnen drukken. Er wordt dan eenmalig een grote straal water gespoten en als je op tijd bent zijn de mensen in het nadere bootje doorweekt.

2016-08-03_0285 2016-08-03_0287 2016-08-03_0291 2016-08-03_0293

Dit geeft echt zo’n hilarische effecten en grappige reacties van de mensen in de boot, dat wij hier een tijdje heel hard staan te lachen. Ook de andere apparaten zijn bezet. Met een beetje mazzel worden de bootjes 5 of 6 keer geraakt. Geweldig!!! We juichen met z’n allen als iemand de mensen in het bootje vol raakt.

Er wordt vanuit de bootjes gefilmd en dit bootje mogen we niet raken vanwege de apparatuur. Leuk! Misschien zijn wij over een tijdje wel op YouTube te vinden.

Als de kwartjes op zijn is de achtbaan Kumba aan de beurt. Ook daar kunnen ze redelijk snel doorheen lopen en zie ik ze naar boven gaan. Ook hier is  het niet gemakkelijk foto’s maken en doe ik het op hoop van zegen.

2016-08-03_0153 2016-08-03_0154b 2016-08-03_0155a 2016-08-03_0306

Darlenes scoot is aan een oplaadbeurt toe en we wandelen naar Jungala, waar onder andere de tijgers wonen. Er is een deel binnen, waar je door een grote glazen wand de tijgers kan bekijken. Daar kan de scoot opgeladen worden en Michael en Steven maken hier gebruik van om even te zitten en de WIFI te proberen. Steven heeft alweer honger en haalt nog een broodje aan de overkant. Ook Michael heeft zijn salade tijdens de lunch met eenzelfde broodje aangevuld. Ik ga een rondje langs de tijgers maken.

2016-08-03_0307 2016-08-03_0314 2016-08-03_0319 2016-08-03_0325

Als ik achter het hek sta kan ik Darlene, Michael en Steven zien zitten en Darlene heeft mij al gezien en zwaait. Ik blijf echter niet graag hier staan, want de tijgers hebben de neiging om deze kant in te sproeien en daar sta ik niet op te wachten. Gelukkig zorgt het weer ervoor dat ze lui blijven liggen.

2016-08-03_0330 2016-08-03_0333 2016-08-03_0339 2016-08-03_0340

Jammer genoeg zijn de witte tijgers niet buiten, maar de tijgers in het volgende verblijf hebben het goed in het water en vanuit de positie waar ik sta kan ik zowel boven als onder water kijken. Machtig mooi die tijgers.

Als ik aan de andere kant van het tijgerverblijf sta kan ik ook naar binnen kijken en zie Steven zitten. Darlene ziet me weer meteen en zwaait. Ik beluit nog even bij de Orang Oetans te gaan kijken. Helaas zijn die er vandaag niet. Als ik over het plein loop hoor ik ineens naast mij een spring geluid en als ik opkijk schrik ik me werkelijk te pletter. Er springt vlak naast mij een enorm karikatuur van een kikker op en neer. Hij deed het erom, ik denk dat de persoon in dit pak grote lol heeft. Ik eigenlijk ook wel als ik van de schrik bekomen ben.

2016-08-03_0354a 2016-08-03_0354b 2016-08-03_0361 2016-08-03_0364

Best wel leuk die karakters die hier rond lopen en ik ben net op tijd om ze op de foto te zetten. Ze gaan afscheid nemen.

Binnen klets ik nog wat met Darlene en als de scoot deels is opgeladen gaan we via Wild Surge and Treetop Trails naar Stanleyville waar de Sheikra zich bevindt. Wild surge and treetop trails hebben wij nog nooit gedaan. We hebben het eigenlijk nog nooit gezien, want het ligt een beetje verstopt.

2016-08-03_0367 2016-08-03_0369 2016-08-03_0371 2016-08-03_0372c

Je kan hier gibbons vinden en er zitten mooie schildpadden. Als je naar boven gaat vindt je de vleermuizen en zien we in de verte een soort gnoe. Er zijn veel speelmogelijkheden voor kinderen en in dit geval voor de iets oudere kinderen en niet de allerkleinsten. Michael neemt nog een hangbruggetje mee. De attractie Wild Surge, waarmee je een vrije val maakt, laten we even voor wat hij is.

2016-08-03_0375 2016-08-03_0376 2016-08-03_0379 2016-08-03_0381

Dan is de Sheikra aan de beurt. Deze floorless en 90 graden naar beneden bewegende achtbaan heeft niet veel geheimen meer voor Steven en Michael en met Quick Queue gaan ze op weg. Darlene en ik ploffen op een bankje. Gelukkig is de warmte wat terug aan het lopen en hebben we af en toe een briesje. de warmte is heerlijk, maar maakt je ook moe.

2016-08-03_0384 2016-08-03_0385

Wij zijn nog nooit zo lang in Busch Gardens geweest en we besluiten het niet heel laat meer te maken. Darlene wil ook niet in het donker rijden en heeft nog wat voor Michael en Steven in de auto liggen.

Enthousiast komen Michael en Steven weer uit de achtbaan. Ze zaten helemaal vooraan en dat had toch wel impact als ze je even op 90 graden bovenaan laten hangen.

Nu is het bedenken wat er nog gedaan gaat worden voordat we naar huis gaan. De Cheetah Hunt staat nogmaals op het verlanglijstje, dus een rondje park dan maar, want we zijn precies aan de verkeerde kant. Via het kindergedeelte, Sesame Street of fun, het mooie aangelegde Bird Gardens met famingo’s en kangoeroes en Morocco, waar nu wel een hele grote gator ligt, gaan we terug naar Cheetah Hunt.

2016-08-03_0387 2016-08-03_0388 2016-08-03_0389 2016-08-03_0392

De wachttijd is niet meer lang en de Quick Queue werkt gelukkig ook en in het vierde treintje zitten Steven en Michael al. Ze hebben toch weer genoten!

2016-08-03_0395  2016-08-03_0397a  2016-08-03_0399

Het is 18.30 uur en we lopen gezamenlijk naar de auto. Daar helpen we met de scoot en nemen afscheid van Darlene. We hebben zo van elkaars gezelschap genoten en echt een Topdag gehad!!

Als we bijna bij onze auto zijn zien we Darlene langs rijden en zwaaien. We zien haar volgende week woensdag nog een keer voor lunch.

Het is even druk op de weg, maar gelukkig kunnen we doorrijden zodat we iets na achten weer terug zijn.

2016-08-03_0401 2016-08-03_0404 2016-08-03_0405 2016-08-03_0406

 

 

3 thoughts on “3 augustus 2016 This is a fabulous day!!

  1. Volgens mij is het altijd gezellig met Darlene.
    De jongens hebben zich erg vermaakt. Wat een lef haha
    We hebben jullie trouwens zien zwaaien en natuurlijk even terug gezwaaid.

  2. Heerlijk om te lezen,dat jullie allemaal een topdag hebben gehad. Leuk,dat je elk jaar iets met Darlene afspreekt. En terwijl de jongens zich prima vermaken in de achtbanen(zie alleen maar lachende gezichten!) kunnen de meisjes gezellig bijkletsen. Al met al weer een dag met een gouden randje!

  3. Nou ik snap wel dat je geen puf meer had om og verslag te doen. Het kwam over als een GEWELDIGE DAG. En wat een leuke foto van jou en Darlene. Je staat er trouwens vaker leuk op

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *