31 juli 2016 Rays win again!!

Vandaag verhuizen we naar het huis in Kissimmee/ Orlando. Even niet meer uit de koffers leven, maar kunnen wassen, lekker uitrusten en een huis tot je beschikking hebben. Lekker! Dat betekent wel weer inpakken vanmorgen.

Ik loop nu achter op de website en schrijf alvast het verhaal, maar dan is het echt tijd om te gaan douchen, ontbijten en inpakken. Marion en Paul de Bode zullen er om 10 uur zijn om mee te gaan naar het honkbal. Dus we moeten een beetje opschieten.

Steven en ik gaan rond 9 uur ontbijten. Vandaag is er al veel op bij het ontbijtbuffet en we nemen wat er nog is. Ik ga vandaag maar weer eens voor een bagel en er zijn alleen nog bruine. Nadat de bagel lekker knapperig uit de broodrooster komt doe ik er Philadelphia op, maar na de eerste hap blijkt t toch anders te smaken dan verwacht. Het is een kaneel bagel. Niet zo mijn ding. Dan toch maar wat toast en een gekookt eitje.

Steven neemt een wafel mee voor Michael en rijdt alvast een bagagekar naar boven, zodat we zo klaar zullen zijn. Terug in de kamer stop ik de laatste spullen in de koffers en zet de bagage op de kar. We zijn klaar!

Marion en Paul melden zich netjes op tijd en nadat de bagage is ingeladen gaan we met z’n allen op weg naar het honkbalstadion. De wedstrijd begint vandaag om 13.10 uur. We zijn er binnen 20 minuten en zijn echt zo goed als de eersten. We hebben weer lekker tijd om door de controle te komen en dan is het nog een uurtje wachten voor de deuren opengaan.

 

Helemaal niet erg als je even moet wachten, die tijd gaat zo voorbij. We hebben zoveel bij te praten en ook hier worden Pokemon gezocht. Toch is het met deze warmte en vooral hoge vochtigheidsgraad wel lekker als de deuren eindelijk open gaan.

Vandaag krijgen alle kinderen tot 14 een rugzak van de Rays cadeau. Ook Steven krijgt er één in zijn hand geduwd en die nemen we lekker mee. Steven gaat weer in volle vaart naar onze plek in sectie 300. Michael loopt via het outfield en ik loop met Marion en Paul de giftshop in. Paul is nog op zoek naar een pin. Helaas is die er niet meer. De medewerkers bij de deur geven iedereen een high five en zijn een beetje melig. Ik mag de high- higher- higher five nog overdoen voor de foto. Hahahahaha.

We lopen vervolgens rechtsom (de lange route) naar onze plekken en blijven even staan bij Ducky’s, waar je het veld op kan kijken. Steven zit al met pizza op zijn plek, maar hoe we ook zwaaien, hij ziet ons niet.

Dan gaan we met roltrap naar boven. Bij de foodcourt neem ik koop ik weer een verse lemonade en hiermee lopen we naar de plaatsen. We zitten hoog, maar wel precies achter de thuisplaat en het zicht is super! We zien Michael bij Ducky’s staan achter het outfield. Hij is nog bezig met zijn rondje stadion.

 

Vlak voordat het begint gaan Paul en Marion wat te eten halen en ga ik ook maar wat frietjes halen. Net als gisteren krijg ik de reacties dat het “just plain fries” zijn. Waarom willen die Amerikanen toch overal kaas overheen. Daar kan ik nu niet blij van worden. Ik wil gewone “plain” frietjes.

 

Natuurlijk starten we weer met het volkslied wat vandaag in een soort rockversie gezongen wordt. Dat geeft er gelijk een wat spannender tintje aan Dan begint de wedtrijd al en in de eerste drie innings gebeurt er niet heel veel. Er worden snel uitjes gemaakt, maar het spel is niet heel spannend (vind ik). De spelers komen wel op de honken, maar gaan uit voordat er gescoord kan worden.

 

Dan worden er in de vierde inning eindelijk punten gescoord door de Rays en we zijn blij. Vanaf nu gaat t eigenlijk beter. In de zesde inning maken de Yankees het nog spannend door twee tegenpunten te scoren. Het staat nu 5-2 en het kan nog alle kanten opgaan.

  

Tussen de innings door worden we vermaakt met spelletjes en ook vandaag komt de mascotte Raymond langs.

  

Halverwege de 7th inning wordt niet alleen de 7th inning strech gedaan en zingen we “Take me out to the ballgame”, maar wordt ook “God Bless America” gezongen. Amerikanen zijn nu eenmaal heel vaderlandslievend.

Dan wordt in de 8e inning een punt gescoord door de Yankees. Gelukkig blijft het daarbij en de Rays winnen met 5-3.

We verzamelen nog wat bekers voor bij de honkbal en gaan op weg naar de uitgang. Omdat de kinderen een rondje mogen rennen over de honken wordt de gang afgezet en worden wij naar buiten geleid. Zo lopen we buiten het stadion op om naar de auto. Dat vinden Steven en Paul helemaal niet erg. Er worden Pokemons gezocht en kilometers gemaakt om eieren uit te laten komen.

Het is jammer dat we het oranje Victory dak vandaag niet kunnen zien. Als het licht is valt het oranje weg. Marion doet nog een poging om een foto te maken, maar helaas.

We komen redelijk snel van de parkeerplaats af, maar lopen vast op de 275. Aangezien het al tegen etenstijd aanloopt besluiten we eerst even bij Taco bell wat te gaan eten. Zo vermijden we de file op de brug naar Tampa.

Gelukkig zit er een Taco bell tegenover ons hotel en ik kies een salade. De rest neemt taco´s, quesadilla of burrito. De salade smaakt prima.

We zetten Marion en Paul weer af bij hun auto en gaan net als zij op weg naar Orlando. Wij hebben hetzelfde huis als vorig jaar een townhouse (rijtjeshuis) in Fiesta Key aan Poinsiana Boulevard. Marion en Paul huren een villa in Haines City.

Onderweg hebben we toch nog wat file en na anderhalf uur zijn we weer “bijna thuis”. We rijden via Publix om brood voor morgenvroeg mee te nemen en gaan daarna op weg naar het huis.

  

Er valt niet veel meer te ontdekken aangezien we het huis al kennen.

Na het uitladen van de bagage ploffen we neer. We zijn echt moe!. Ik probeer de foto’s op de website te krijgen, maar het internet werkt niet mee. Vorig jaar was het internet hier heel snel, maar blijkbaar is er iets gewijzigd en is het inernet niet meer zo stabiel. Na een uurtje of twee proberen geef ik het op. Ik ga lekker naar bed, het is ondertussen ook al na elven. Morgen weer een dag.